تشخیص ارتروز زانو

                   

 

                         

قبل از این فکر میشد که ارتروز یک روند طبیعی  پیر شدن است که عنوان بیماری دژنراتیو به ان اطلاق میشد. امروزه مشخص شده که ارتروز یک تقابل پیچیده ای از فاکتورهای متعدد  سیستمیک و موضعی مثل تمامیت مفصلی، استعداد ژنتیکی، التهاب موضعی، نیروهای مکانیکی،  پروسه های سلولی و بیوشیمیایی است که با ازردگی غضروف مفصلی، هیپرتروفی استخوان در محیط(استئوفیت) اسکلروز زیر غضروفیو یک دامنه ای از تغییرات بیومکانیک و ظاهری در غشای سینوویال و کپسول مفصلی مشخص می شود. تغییرات اسیب شناختی در مراحل انتهایی بیماری شامل نرم شدگی، زخم شدگی و انفصالات کانونیغضروف یکپارچه مفصلی است. اکنون روشن شده است که ارتروز پروسه ای است که کل عناصر مفصلی شامل غضروف غشای سینوویوم استخوان زیر غضروفی لیگامان ها و ماهیچه اطراف مفصلی رادرگیر مینماید.

 ارتروز  شایعترین بیماری مزمن مفصلی است که معمولا منجر به درد و تغییرات شکل و سرانجام منجربه ناتوانی مزمن میگردد. در جوامع صنعتی ارتروز علت اصلی ناتوانی فیزیکی است طوریکه کیفیتزندگی را متاثر مینماید.تشخیص ارتروز از جنبه های متعددی دچار پیچیدگی است که شامل فقدان یافته های اختصاصی فیزیکی و ازمایشگاهی  و عدم تطابق بین علائم بالینی و یافته های تصویربرداری. تشخیص ارتروز بر اساس ظن بالینی کلیبر پایه سن شرح حال  یافته های معاینه و رادیولوژی استوار است.بطور معمول ارتروز به دو زیر گروه اولیه( ایدیوپاتیک) و ثانوی تقسیم میشود. نوع ایدیوپاتیک به دو شکل موضعی(لوکال) و منتشر(جنرالیزه) وجوددارد   ارتروز زانو از نوع لوکال میباشد.

 در نوع ثانوی علل اختصاصی وجود دارد مثل تروما اختلالات مادرزادی یا رشدی CPPD و  RA و نقرس  عفونت استئونکروز پاژه دیابت هیپوتیروئید شارکو و ... که بیشتر بصورت غیر عادی با درگیری غیرمعمول دیده میشود. 

علائم بالینی اصلی شامل درد و سفتی بویژه بعد از فعالیت طولانی است.

تشخیص ارتروز زانو بایستی در بیمارانی مطرح شود که درد مفصلی زانو دارند یک بخش ضروری از تشخیص انتساب علائم بالینی (سمپتوم ساین) به موضع مفصل زانو میباشد. طوریکه درد میتواند ارجاعی ازسایر مفاصل(هیپ مهره) عضلات یا دیگر نسوج اطراف مفصل مثل بورسیت باشد ارتروز زانو تمایل بهدرگیری غیرقرینه و در صورت تراوش مایع مفصلی، التهاب خفیف دارد. تکیه روی یافته های رادیوگرافیممکن است باعث اشتباه گردد. اگرچه یافته های بالینی با رد تشخیص افتراقی قادر به رسیدن به تشخیصارتروز میباشد ولی استفاده از گرافی و ازمایش این توانایی را بهبود میبخشد. هیچ یافته بالینی منفردی بطور مطلق اختصاصی و حساس برای تشخیص نمیباشد. وجود کلسیفیکاسیون غضروفی میتواند نماینده ارتروز ثانوی به یک مسئله دیگری مثل متابولیک اندوکرین و.. باشد.

 بطور عمده از دو روش برای تشخیص ارتروز زانو استفاده میشود traditional inclusion criteriaوtree model که مورد دوم ارزشمند تر است طوریکه در تحقیقات از انها استفاده میشود.

 

	کرایتریای مورد استفاده	SPECIFIC	SENSITIVE
1	شرح حال + معاینه : درد زانو + 3 از 6 معیار بالینی سن بالای 50 – خشکی صبحگاهی کمتر از 30 دقیقه - کرپیتوس – تندرنس استخوانی – برجستگی استخوانی – فقدان گرمای قابل لمس	69%	95%
2	شرح حال + معاینه + استئوفیت درگرافی: درد زانو + 1 از 3 معیار سن بالای 50 – خشکی صبحگاهی کمتر از 30 دقیقه - کرپیتوس	86%	91%
3	شرح حال + معاینه + تست ازمایشگاهی: درد زانو +5 از 9 معیار سن بالای 50 – خشکی صبحگاهی کمتر از 30 دقیقه - کرپیتوس – تندرنس استخوانی – برجستگی استخوانی – فقدان گرمای قابل لمس– ESR کمتر از 40- RF کمتر از 40/1- انالیز مایع مفصلی غیرالتهابی	75%	92%

 

 

 

 

دکتر علی اوشیب نتاج

 

متخصص طب فیزیکی و توانبخشی

 

نوار عصب و عضله

 

مانیپولاسیون ستون فقرات برای درمان کمردرد گردن درد دردشانه ارنج باسن لگن زانو و ...

 

تزریقات مفصلی عضلانی و اعصاب محیطی

 

فیزیوتراپی

 

بابل روبروی بیمارستان شهید بهشتی کوچه دانش 4 ساختمان پرتو

 

تلفن تماس

 

 322 59 322

 

444 51 322

 

09357807071

 

محافظت از مفصل در ارتروز

محافظت از مفصل 2 بخش عمده دارد:

 یکی ارزیابی اختصاصی فعالیت هایی که باعث وخامت درد التهاب ناپایداری و دفرمیته در یک مفصل معیوب میشوند.

دوم برنامه ریزی برای افزایش توانمندی عملکردی بیمار که شامل تغییر روش های کار، تعدیلات رفتاری، مکانیک صحیح بدن، پشتیبانی با بریس، اسپلینت، وسایل تطبیقی برای به حداقل رساندن ازار مفصل نیز شامل روشهای صرفه جویانه مصرف انرژی برای بهره وری موثرتر ماهیچه ها و مفاصل. این روشها باعث تشویق بیمار به استفاده از بدن بروشی که درد، التهاب و محدودیت های حرکتی و عملکردی را به حداقل برساند. محافظت از مفصل به معنی استراحت نیست چونکه باعث تشدید سفتی مفصلی، ضعف ماهیچه ای و تضعیف تناسب می گردد. این اصول در (روماتیسم مفصلی)RA و OA(ارتروز مفصلی)و overuse syndrome برای اهداف کاهش درد، التهاب، افزایش عملکرد و کاهش ازار مفصل بکار می رود.

اصول محافظت از مفصل

•         توجه به درد

•         انتشار وزن یا نیرو روی مفاصل قویتر یا سطوح بزرگتر

•         اجتناب از حفظ ممتد موقعیت مفصل

•         کاهش زیادی وزن

•         استفاده از پوسچر و مکانیک صحیح بدن

•         استفاده از حداقل انرژی ضروری برای انجام کار

•          ساده سازی کار با استفاده از اصول بهره وری: طراحی، سازماندهی، تعادل کار با استراحت

•         فعال باقی ماندن برای حفظ و افزایش قدرت و دامنه حرکتی

مازندران بابل میدان کشوری کنار بیمارستان بهشتی ساختمان رضا

دکتر  علی اوشیب نتاج 

     متخصص طب فیزیکی و توانبخشی 

(الکترومیوگرافر- نوار عصب و عضله)

تلفن نوبت

 01112288978     ---------        09357807071

knee osteoarthrosis diagnosis and patient complains

Knee  OA Clinical manifestations

•       Age of onset → age> 40

•       Symptoms → Pain-Stiffness-Gelling

•       PE → Crepitus, Bony enlargement, Decreased range of motion, Malalignment, Tenderness to palpation, effusion

•       Radiography → Joint space narrowing, Subchondral sclerosis, Marginal osteophytes, Subchondral cysts

•       Synovial fluid analysis → Clear fluid, WBC <2000/mm3, Normal viscosity

•       Prognosis → Variable, generally slowly progressive

Patient complains

•       Symptoms → Pain-Stiffness-Gelling

•       Disability → varying degrees of physical disability, adversely affect quality of life

•       the most common cause of disability in adults.

•       in older 55 y in UK an incidence of 25 % per year, a prevalence of disability due to knee OA of 10 %, and severe disability in about 2 to 3 % [34].

•       Mortality →  excess all cause mortality than GP.

•       Risk factors :  a history of diabetes, cancer, or cardiovascular disease, and the presence of walking disability

OA DIGNOSIS

•    OA is frequently diagnosed by an overall clinical impression based upon the patient's age and history, findings on physical examination, and radiographic findings.

•       Methods  for evaluating possible OA of knee:

•       Tree model(Superior approach )

•       Traditional inclusion criteria method

•       Diagnosis based on background risk

Diagnosis based on background risk

patient’s risk factors for OA (eg, age, gender, BMI, occupation);

their symptoms (persistent knee pain, brief morning stiffness and functional limitation)

and an adequate physical examination (crepitus, restricted movement and bony enlargement).

Plain radiographs are the main test to consider, but are an adjunct, rather than a central feature, For purposes of diagnosis.

The higher the risk in the source population, the more possible it is to diagnose knee OA based on clinical features