Combination of pharmacological and non pharmacological treatments is universally recommended in existing guidelines for the management of knee OA

       This recommendation lacks evidence from RCTs with appropriate design

       OARSI,Level of Evidence: IV


       Decelerate degeneration process

       Provide adequate pain relief

        Maintain or improve joint mobility                    

        Minimize functional disability


       All patients with knee OA should be given  education about the objectives of treatment and the importance of changes in lifestyle, exercise, pacing of activities, weight reduction, and other measures to unload the damaged joint(s).

       OARSI,Level of Evidence: I

       Acetaminophen is a core recommendation for use as an analgesic for the management of knee OA. It can be considered as the oral analgesic of first choice for mild-moderate pain, and if successful, should be used as the preferred long-term oral analgesic

Some studies have taken into question both the efficacy and the safety of long-term use of acetaminophen at high doses

       Risk of upper gastrointestinal complications among users of acetaminophen and non-steroidal anti-inflammatory drugs. Epidemiology 2001;12:570-6

       Determinants and sequelae associated with utilization of acetaminophen versus traditional nonsteroidal antiinflammatory drugs in an elderly population. Arthritis Rheum 2002;46:3046-54

       A randomized, double-blind, placebo controlled comparison trial with diclofenac sodium.

     Arch Intern Med 2003;163:169-78

       Glucosamine sulfate in the treatment of knee osteoarthritis symptoms: a randomized, double-blind, placebo-controlled study using acetaminophen as a side comparator.

     Arthritis Rheum 2007;56:555–67.

ü  A cohort study (n= 644,183) showed that treatment with >3 g/day acetaminophen was associated with a greater risk of hospitalisation as a result of GI perforation, ulceration or bleedings  than treatment with low dose acetaminophen

ü   Acetaminophen may lead to mild loss of renal function in women following long term consumption of such doses 

ü  There is some evidence from prospective cohort studies for increases in incident hypertension in women taking> 500 mg acetaminophen daily and in men taking daily acetaminophen when compared with non-users

ü  Acetaminophen has no significant effect on stiffness or physical function in patients with symptomatic knee OA


       useful in the treatment of moderate-to-severe pain in OA

       Its mechanism of action is different from, and synergistic with, that of acetaminophen. The combination of this drug with acetaminophen allows a lower dosage of tramadol with the same analgesic benefit.

       The most common side effects are nausea, flushing, and drowsiness.

       recommended only in subjects with contraindications to NSAIDs or when analgesic benefit is not fully achieved with other agents

       There is evidence that NSAIDs are superior to acetaminophen for the relief of OA pain

       There is abundant evidence that NSAIDs are associated with more adverse effects than acetaminophen in short term trials

       Although numerous preparations have been shown to be efficacious in treating OA, there is a large apparent variation in individual patient response to each drug.

       There are no clear clinical data regarding the relative potency of the various medications, although drugs such as indomethacin and diclofenac are anecdotally thought to be more effective.

       In clinical trials all NSAIDs have performed similarly.

       Studies have controversially suggested that the reduction in pain that results in  improvements in walking speed (and therefore increased joint-loading forces) may increase the risk of structural deterioration

GI side  effects

ü  Based on a systematic review of 112 RCTs which included nearly 75,000 patients it is  recommended that in patients with increased GI risk, either        (1)a COX-2 selective agent or                         (2)a non-selective NSAID with co-prescription of a PPI or misoprostol  be considered

The GI risk is highest among patients with:

       prior history of ulcer or GI bleeding

       age over 60 years

       more than twice the normal dosage of NSAID

       concurrent use of corticosteroids

       concurrent use of anticoagulants

       There was no evidence for similar gastroprotection with H2 receptor antagonists

        Treatment with misoprostol is associated with an increased risk of diarrhea

        The  GI protection that is associated with the use of COX-2 selective agents is largely lost when low-dose aspirin is administered concurrently for CV prophylaxis

Cardiovascular risk

ü  The incidence of serious vascular events was 1% per annum in patients treated with COX-2 selective agents compared with 0.9% in those on traditional NSAIDs.

ü  in patient with  low-dose aspirin (325 mg/d) for cardioprotection, if  the practitioner chooses to use an oral NSAID, it is strongly recommended to use a nonselective NSAID other than ibuprofen in combination with a proton-pump inhibitor to avoid rendering aspirin less effective for cardioprotection and stroke prevention

ü   Studies have not demonstrated this same type of pharmacodynamic interaction with diclofenac or celecoxib

European Agency for the Evaluation of Medicinal Products:

ü  COX-2 selective NSAIDs are contraindicated in patients with ischemic heart disease or stroke and that prescribers should exercise caution when prescribing COX-2 inhibitors for patients with risk factors for heart disease, such as hypertension, hyperlipidemia, diabetes and smoking, as well as for patients with peripheral arterial disease.

ü  Prescribers and patients should continue to use NSAIDs at the lowest effective dose for the shortest duration to control symptoms.

ü  In the USA all marketed prescription NSAIDs, both non-selective and COX-2 selective carry a boxed warning about their potential for causing CV events and GI bleeding


       prostaglandin inhibition at the afferent arteriole of the glomerulus and by interstitial nephritis through unclear mechanisms

        Both of these toxicities are usually self-limited

        NSAIDs should not be used in patients with chronic kidney disease stage IV or V

Topical NSAIDs

ü  Topical NSAIDs were superior to placebo in relieving pain and stiffness and in improving function

ü  The placebo effects may be large with all topical therapies

ü  The available meta analyses provided no trial evidence to support long-term use of topical NSAIDs in knee OA

ü  Topical NSAIDs are safe with no more side effects than placebo local reactions such as itching, burning and rashes are more frequent

Topical capsaicin

ü  It can be an effective topical analgesic which is recommended as an alternative or adjunctive treatment for knee OA in many existing treatment guidelines

ü   Adequate blinding is not possible in trials with this agent

ü  Capsaicin in a concentration of 0.025% is better tolerated than 0.075%

ü   It should be applied three to four times per day for at least 3 to 4 weeks for an adequate trial

ü   Treatment with topical capsaicin is safe but 40% of patients are troubled by local burning, stinging or erythema


ü  There is evidence concerning  opioid analgesics efficacy and acceptable safety in short-term trials

ü  Benefits associated with the use of opioids were limited by frequent side effects, including nausea (30%), constipation (23%), dizziness (20%), somnolence (18%) and vomiting (13%). Overall, 25% of patients treated with opioids withdrew from studies

ü  The use of weak opioids  can be considered for the treatment of refractory pain in patients with hip or knee OA, where other pharmacological agents have been ineffective, or are contraindicated.

ü  Stronger opioids should only be used for the management of severe pain in exceptional circumstances. Non-pharmacological therapies should be continued in such patients and surgical treatments should be considered

ü  Intra-articular  corticosteroids

ü  Pain relief  in the moderate range

ü  Physical function and stiffness not significantly improved

ü  Evidence for relief of pain 4 and 24 weeks post-injection was lacking

ü  A long-term trial of IA corticosteroid injections every 3 months for 2 years showed that while there was efficacy for relief of pain after 1 year, this was not demonstrable after 2 years

ü  Some RCTs have demonstrated better outcomes in patients with synovial effusions but others have not found that clinical signs of inflammation or the presence of a joint effusion as predictors of a good clinical response; suggesting that IA steroid injections should not be restricted to patients with physical signs of inflammation and/or joint effusion

ü  The number of head to head comparisons between different IA corticosteroid preparations is too few to support any evidence- based recommendations for a particular preparation.

ü  Potential side effects include post-injection flares of pain, crystal synovitis, haemarthrosis, joint sepsis and steroid articular cartilage atrophy, as well as systemic corticosteroid effects

ü  No serious adverse events were reported as a consequence of IA steroid injections in 1973 patients in 28 controlled trials in patients with OA knee.

ü  Most experts recommend caution regarding too-frequent use; repeat injections more than four times annually are generally not recommended.


ü  viscosupplementation is an effective treatment for OA of the knee with beneficial effects: on pain, function and patient global assessment; and at different post injection periods but especially at the 5 to 13 week post injection period. 
  Cochrane Database Syst Rev 2006

ü  Injections of IA hyaluronate may be useful in patients with knee or hip OA. They are characterized by delayed onset, but prolonged duration, of symptomatic benefit when compared to IA injections of corticosteroids.


ü  It cannot be recommend for or against the use of intra-articular hyaluronic acid for patients with mild to moderate symptomatic OA of the knee


ü  Higher molecular weight products may having greater efficacy

     JAMA 2003;290:3115–21

ü  High molecular weight Hylan  was not significantly more effective in relieving pain.

     Arthritis Rheum 2007;57:1410–8


       There is continuing controversy regarding the efficacy of these agents

       Glucosamine sulphate is recommended in most existing guidelines for the management of knee OA, but chondroitin sulphate is not

ü  Treatment with glucosamine and/or chondroitin sulphate may provide symptomatic benefit in patients with knee OA. If no response is apparent within 6 months treatment should be discontinued


ü  It is  recommended that glucosamine and/or chondroitin sulfate or hydrochloride not be prescribed for patients with symptomatic OA of the knee


Avocado Soybean Unsponifiables

ü  The overall pain reduction effect was low and this was smaller when analysis was limited to high quality trials

ü  Treatment with ASU was also associated with moderate improvement in the Lequesne index

Methylsufonylmethane (MSM)

ü  No definitive evidence (methodological flaw)

ü  In one12-week double blind placebo-controlled trial MSM 500 mg tid resulted in significant improvement in the Likert pain scale and in the Lequesne functional index

ü  another 12-week double- blind placebo-controlled RCT MSM 3 g bd was significantly superior to placebo in decreasing WOMAC pain and functional scores

مازندران بابل میدان کشوری کنار بیمارستان بهشتی ساختمان رضا

دکتر  علی اوشیب نتاج      متخصص طب فیزیکی و توانبخشی (الکترومیوگرافر)


01112288978     ---------        09357807071

برچسب‌ها: دارو درمانی علامتی, ارتروز زانو, ارتروز هیپ, استامینوفن, متخصص طب فیزیکی
نوشته شده توسط دکتر علی اوشیب نتاج  | لینک ثابت |

داروهای تعدیل کننده استئو آرتریت در درمان استئو آرتریت زانو

دکتر بهزاد حیدری 

استئو آرتریت بیماری شایعی است که در سالمندان یک علت  مهم ناتوانی است. در حال حاضر برای کنترل علائم بیماری از درمانهای غیر داروئی مانند کم کردن وزن,ورزش و... استفاده میشود. در صورت عدم تاثیر از داروهای آنالژزیک مانند استامینوفن یا داروهای غیر استروئیدیNSAID ,و   Coxib , کورتیکو استروئید یا تواما استفاده میشود. در صورت تداوم علائم , درمان جراحی نیز باید مورد توجه قرار گیرد. در سالهای اخیر سعی شده است با توجه به پاتو ژنز بیماری عوامل شروع یا پیشروی استئو آرتریت شناخته شود و واکنشهای مسئول بیماری شناسائی شود و و با  مهار واکنشهای موجود بیماری را بطور بنیادی درمان کرد داروهائی که بتوانند غضروف مفصلی را در طول بیماری محافظت کنند بنام کندرو پر و تکتیو نامیده میشوند. داروهائی که بتوانند بر سیر استئو آرتریت تاثیر بگذارند داروهای تعدیل کننده نامیده میشوند  Disease Modifying Osteoarthritic Drugs (DMOADs).

بر اساس اطلاعات موجود در بروز استئو آرتریت سه ناحیه بافتی یعنی غضروف مفصلی, استخوان زیر غضروفی و سینو ویوم  محل اصلی ضایعات هستند.داروهای تعدیل کننده با تا ثیر بر این بافتها ممکن است بر سیر بیماری موثر واقع شوند. 

     از مشتقات   Glycosaminiglycans    شامل    Glucosamin  و   Chindroitin   هستند که تصور میشود از پیشروی استئو آرتریت جلو گیری کرده و با خاصیت ضد التهابی سبب تسکین درد مفصلی میشوند.علاوه بر اینها داروهای دیگری مانند  تتراسیکلینها شامل    Doxycyline ,Minocycline مهار کننده های آنزیمهای   Matrix Metalloproteinase(MMPs) هستند. در پاتوژنز استئوارتریتها دراستخوان زیر غضروف افزایش    Tunover   استخوان دیده میشود لذا داروهائی مانند بی فوسفوناتها , کالسی تونین ,  استرانسیوم رانولات , استروژن , میتوانند با تاثیر بر مکانیسمهای  Turnover   استخوان بر سیر بیماری موثر واقع شوند.علا وه بر این بلو که کننده های سیتو کینها,  Green tea    , Ginger    ,مهار کننده های نیتریک اکسید, و گیرنده انتر لوکین 1 بتا مانند   Diacerein   , جزو داروهای تعدیل کننده بشمار میآیند.



  Glucosamine , Chondroitine   , بیش از همه داروها بیان شده  در سالهای اخیر بکار رفته اند از مواد طبیعی مو جود دراطراف  سلولهای غضروفی هستند که بنظر میرسد که در نکهداری و ترمیم غضروف مفصلی دخالت دارند.  فرم استیله گلو کز آمین  از اجزائ تشکیل دهنده کلیکوزامینو گلیکان است که در اسید هیالو رونیک , پرو تئو گلیکان و غضروف مفصلی وجود دارد . تصور بر این است که گلوکزآمین با اثر ضد التهابی سبب مهار واکنش التهابی و تحریک رشد سلولهای غضروفی , و کندروئیتین سبب تقویت غضروف  و افزایش قدرت ارتجاعی آن می شود. مطالعات متعدددی با گلوکز آمین و کندروئیتین به تنهائی یا تواما در درمان استئو آرتریت انجام شده است بنظر میرسد که گلوکز آمین از طریق تاثیر بر متالو پروتئینازها از پروتئوگلیکان محافظت مینماید و از این طریق سبب بهبود در فونکسیونل مفصل میگردد.

نتایج مطالعات انجام شده با گلوکز آمین در درمان استئو آرتریت زانو در بین محققین یکسان نیست. در حالی که عده ای از محققین اثر آنهارا معا دل  دارونما میدانند عده ای دیگر از محققین اثر ضد التهابی و ضد درد خفیفی برای آنها قائل هستند  و به عنوان مکمل غذائی بی ضرر کاربرد آنها را توصیه میکنند . بهر حال تجویز این مکمل ها در درمان استئو ارتریت زانو توسط   EULAR ,  OARSI   توصیه شد اما فقط به مدت شش ماه اگر اثری دیده نشد قطع شود با این حال  توسط    ACR   توصیه نشد. با مطالعات کنترل شده بعدی و بررسی دقیق تر مطالعات اخیر مشاهده شده است که با توجه به مطالعات دقیق تر اثر درمانی ان کمتر شده و فقط گلوکزامین سولفات اثراتی نشان داده است ولذا در هیچ یک از راهنمای درمانی گلوکز امین هیدرو کلراید توصیه نشد. بعلت  عدم وجود مدارک درمانی کافی  توسط  گروه  محققین انجمن   OARSI FDA  و اخیرا در راهنمای درمان استئو آرتری توسط  NICE  نیز  تو صیه نشده است.

دا رو های موثر بر متالو پروتئینازها مانند تترا سیکلین یا موثر بر گیرنده های اینتر لوکین بتا مانند دیاسرین یا با تاثیر بر استخوان زیر غضروفی مانند استروژنها یا مشابه انها در  تحریک استخوانسازی یا جلوگیری از رزورپسیون استخوانی  مانند بیفوسفوناتها استرانسیوم میتوان از پیشروی استئو ارتریت جلو گیری کرد. در مانهای فعلی مانند تجویز مسکن ها و داروها غیر استوئیدی بر اساس درمان علامتی است نه بنیادی و پیگیری درمان نیز بر اساس علائمی است که بیمار میگوید. یافتن  مارکرهائ  قابل اعتمادی که بتواند درمان ها و تاثیر اتها را پیگیری کند یا پیشروی بیماری را نشان دهد اهمیت زیادی دارد مثلا رادیو گرافی تست غیر حساسی است که تغییرات اولیه رادر استخوان یا غضروف و یا سینوویوم  نشان نمیدهد

اثرات مختلفی برای توجیه اثر گلوکز امین به ان نسبت داده شده است.در سه محل بافتی در گیر در  OA  یعنی غضروف سینوویوم و استخوان زیر غضروفی قوی ترین محل اثر به تاثیر روی کندروسیت است که تصور میشود در انجا اثر زیان اور اینتر لو کین 1 بتا  را بر گشت میدهد.

مازندران بابل میدان کشوری کنار بیمارستان بهشتی ساختمان رضا

دکتر  علی اوشیب نتاج      متخصص طب فیزیکی و توانبخشی (الکترومیوگرافر)


01112288978     ---------        09357807071

برچسب‌ها: داروهای تعدیل کننده استئو آرتریت, درمان, استئو آرتریت زانو, مسکن, متخصص طب فیزیکی
نوشته شده توسط دکتر علی اوشیب نتاج  | لینک ثابت |

پیشگیری از سقوط در سالمندان یکشنبه پانزدهم بهمن 1391 8:32

به نام خدا 

        پیشگیری از سقوط در سالمندان

 زمين خوردن یا falling در سنین سالمندی مي تواند موجب درد، عوارض جدي و ناتواني و يا حتي منجر به مرگ گردد.

  شایعترین علت مرگ ناشي از آسيب ها (injuries )  در سالمندان بدليل زمين خوردن است و بيش از يك سوم از افراد 65 ساله يا مسن تر هر ساله حداقل يكبار زمين خوردن را تجربه مي كنند كه 75 % از انها در منزل يا  اطراف آن اتفاق مي افتد و شايعترين محل زمين خوردن پله ها است. اگر چه افراد سالمند نسبت به محيط خود تجربه بيشتري دارند اما بيماري يا صدمه هاي جسمي – حركتي و ساير عوامل مي توانند خطر حوادث را در انها افزايش دهند.

  هر یک از موارد زیر می توانند عاملی برای زمين خوردن  باشند:

  مشکلات جسمی نظیر : اختلال بینایی  ' درد های ناشی از التهاب مفاصل  '  مشکلات اسکلتی  ' 

بخصوص در زانو  و پاها' عدم تعادل در راه   رفتن ' استفاده از داروهای خواب آور و ..

عوامل محیطی  نظیر : راه رفتن روی سطوح لغزنده ' قالیچه هایی که در زیر پا لیز می خورند ' خیس بودن کف آشپزخانه '  نور ناکافی و   نامناسب در راه پله ها و ... تغییر وضعیت ناگهانی   ' مانند : بلند شدن بلافاصله بعد از صرف غذا یا  بعد از دراز کشیدن که موجب افت فشار خون می شود ' ماندن در هوای خیلی گرم یا سرد که فرد دچار سرگیجه می شود .و ..

جهت پیشگیری اززمين خوردن  باید تا حد امکان عوامل ایجاد کننده آنرا برطرف و محیط زندگی 

را متناسب با شرایط سالمند نمود.

 بکارگیری توصیه های زیر برای پیشگیری از سقوط در سالمندان مفید و مناسب می باشد:

   - کنترل و درمان بیماری ها و اختلالات جسمی نظیر: کنترل بینایی ' درمان مشکلات اسکلتی ' 

آگاهی از عوارض جانبی دارو هایی که مصرف می کنند ( مانند سرگیجه ' تاری دید و..)

    -   به سالمندانی که در هنگام راه رفتن تعادل ندارند یا گاه دچار سرگیجه می شوند توصیه شود: 

برای حفظ تعادل خود از چوب دستی 'عصا  یا راهبر ( واکر ) استفاده کنند و در هنگام بکارگیری آنها در زمین های نا هموار و نا آشنا و پیاده رو های خیس و یخ زده نیز باید مراقب باشند.  

-از پوشیدن کفش یا دمپایی هایی که خطر لیز خوردگی دارند مانند: 

دمپایی ابری روی سطوح سرامیکی مرطوب  خودداری کنند.

    آشپزخانه : 

کف پوش آشپزخانه نباید لیز باشد. در صورت شستن کف اشپزخانه و یا خیس شدن آن به هر دلیلی و یا ریختن روغن در کف آشپزخانه ' بلافاصله آن را خشک نمود. 

اشیاء مورد استفاده خود را در قفسه های پایین کا بینت بگذارید تا دسترسی به آنها آسان باشد و جلوی دست و پای شما را نگیرد.

از چهار یایه های محکم استفاده کنید و هرگز از صندلی به جای چهار پایه استفاده نکنید.

 حمام : 

 - حمام از جمله خطرناک ترین محل های منزل برای سالمندان می باشد '

در زیر دوش حمام از کف پوش های پلاستیکی عاج دار برای زیر پا  استفاده کنند. میله هایی را بعنوان دستگیره بر روی دیوار حمام نصب کنید که بتوان قبل از لیز خوردن با گرفتن آنها تعادل خود را حفظ و از افتادن جلوگیری کنید.

در صورت ایستادن طولانی مدت در زیر دوش حمام می توان از دوش سیار و یک صندلی حمام استفاده کرد.

   اتاق  :

-از قالیچه های کوجک که به علت اتکای کم احتمال دارد در زیر پا لیز بخورد استفاده نشود. 

ریشه های  اطراف فرش  می تواند باعث زمین خوردن شود ' آنها را باید زیر فرش قرار داد.

- دمای پایین اتاق ممکن است باعث کاهش دمای بدن و به دنبال آن زمین خوردگی گردد' 

دمای مناسب  اتاق در زمستان حدود 22  درجه سانتی گراد می باشد.

- حاشیه پایین چهار چوب  در اتاق محل شایعی برای زمین خوردگی است ' بهتر است آنها را با برچسب رنگی یا رنگ کردن مشخص  کنید.

-تلفن در نزدیکی محل خواب یا نشستنتان باشد تا در زمان پاسخگویی ' که با عجله بلند می شوید زمین نخورید. 

-سیم وسایل برقی مانند : تلویزیون ' آباژور و ... از کنار دیوار رد شده باشد و در مسیر عبور و مرور نباشد.

-برای سکونت خانه ای را انتخاب کنید که بین اتاق ها  اختلاف سطح یا پله وجود نداشته باشد زیرا وجود پله یا اختلاف سطح در داخل منزل خطر زمین خوردن را افزایش می دهد .

 - مبلمان و وسایل منزل به نحوی چیده شوند که حداقل خطر برخورد با آنها وجود داشته باشد. 

 از تغییر دکوراسیون مکرر مبلمان و میز و صندلی پرهیز شود.

 - اسباب بازی بچه ها روی زمین عامل مهمی در   زمین خوردن می باشند.

 پله : 

-در مسیر پله ها از نور کافی استفاده شود. 

- پله هایی که لبه آنها جلو است می تواند باعث گیر کردن پا و زمین خوردن شوند .

-سعی شود روی پله ها مفروش شوند و فرش آن حتما چسبندگی کافی به سطح زیرین را داشته باشد اما  از فرش کردن پله ها با موکت های نقش دار خودداری شود زیرا می تواند باعث اختلال در دیدن لبه های پله  و زمین خوردن شود.   

-در صورت وجود درد در زانو یا پا در بالا رفتن از پله ها ' ابتدا پای سالم را در پله بالاتر قرار داده و بعد پای درد ناک را بگذارید 'و هنگام پایین آمدن از پله ها ابتدا پای درد ناک را پایین قرار داده و سپس پای سالم پایین گذاشته شود. 

لطفا ادمه مطلب را کلیک نمایید:

مازندران بابل میدان کشوری کنار بیمارستان بهشتی ساختمان رضا

دکتر  علی اوشیب نتاج      متخصص طب فیزیکی و توانبخشی (الکترومیوگرافر)


01112288978     ---------        09357807071

برچسب‌ها: متخصص طب فیزیکی, متخصص ارتوپدی, زمین خوردن, پیشگیری از زمین خوردن, پوکی استخوان
ادامه مطلب
نوشته شده توسط دکتر علی اوشیب نتاج  | لینک ثابت |

پلانتارفاشیاتیس (درد پاشنه و کف پا) شنبه چهاردهم بهمن 1391 23:49
پلانتارفاشیاتیس (درد پاشنه و کف پا) و درمان های آن


 فاشیای پلانتار Plantar fascia یک لیگامان بلند و نازک است که درست زیر پوست کف پای شما قرار گرفته است. این لیگامان از پاشنه پا به زیر پنجه پا کشیده شده و موجب قوس کف پا میشود.

یک سر این رباط به سطح زیرین استخوان پاشنه یا کالکانه Calcaneous در محلی که به آن توبرکل پاشنه Calcaneal tubercle میگویند متصل شده و سر دیگر آن پهن شده و به بند پرگزیمال (بند پرگزیمال اولین بند انگشت است که به کف پا متصل میشود) تمامی انگشتان پا متصل میشود.

علت درد پاشنه پا

  بر اثر فشار بیش از حد به فاشیای پلانتار محل اتصال آن به استخوان پاشنه دچار کشیدگی و پارگی های میکروسکوپی میشود. پاسخ بدن به این اتفاق، التهاب و درد است. دردی که در محل اتصال این لیگامان به پاشنه احساس میشود.

 پلانتارفاشیاتیس  که شایعترین علت ایجاد درد زیر پاشنه پا:

   درد پاشنه به علل متفاوتی ایجاد میشود ولی شایعترین علت آن فاسئیت پلانتار Plantar fasciitis است. فاسئیت پلانتار بیماری بسیار شایعی است حدود ده درصد از افراد در طول زندگی خود  به این بیماری مبتلا میشوند. این بیماری بر اثر التهاب در فاشیای پلانتار ایجاد میشود.



چه عواملی زمینه این بیماری را مساعد میکنند؟

مهمترین عواملی که موجب فراهم شدن زمینه مساعد برای بروز این بیماری میشوند عبارتند از:

سفت بودن عضلات پشت ساق پا یا سفت بودن تاندون آشیل که موجب میشوند فرد نتواند به راحتی پشت پایش را به بالا ببرد.

چرخش کف پا به خارج یا پرونیشن Pronation و در نتیجه افزایش فشار به فاشیا


قوس کف پای زیاد یا کم (صافی کف پا)

ضربات مکرر به کف پا مانند فعالیت های ورزشی که در آن پاشنه پا بطور مکرر به زمین کوبیده میشود.

فعالیت بدنی جدید یا افزایش شدت فعالیت بدنی که در قبل هم داشته ایم

راه رفتن روی زمین سخت یا ناهموار

کفش نامناسب

افزایش سن و تغییر یافتن جنس بافت فاشیای پلانتار

خار پاشنه چیست؟

تفکر بسیار شایعی در بین مردم و حتی پزشکان رواج دارد که درد پاشنه به علت خار پاشنه است. گرچه خیلی از افرادی که فاسئیت پلانتار دارند برجستگی کوچک استخوانی در زیر استخوان پاشنه دارند که به آن خار پاشنه میگویند، توجه به این نکته مهم است که علت درد، خار پاشنه نیست. وجود یک برجستگی استخوانی در زیر استخوان پاشنه علت درد آن ناحیه نیست همانطور که با خارج کردن این برجستگی استخوانی درد از بین نمیرود. از هر ده نفر یک نفر خار پاشنه دارد ولی همه آنها درد ندارند.

خصوصیات درد پاشنه چیست؟

 درد در زیر پاشنه مهمترین علامت این بیماری است. درد در صبح وقتی از رختخواب بلند میشویم در چند قدم اول بیشتر است. یا بعد از مدتی نشستن و یا رانندگی وقتی بلند شده و شروع به راه رفتن میکنیم در چند قدم اول درد شدید است ولی بعد از چند دقیقه یا کمتر، شدت درد کم شده یا از بین میرود. گاهی درد در حین راه رفتن و دویدن ایجاد میشود ولی در اکثر اوقات شدت درد بعد از راه رفتن است.


تشخیص این بیماری با صحبت پزشک با بیمار و معاینه است و نیازی به بررسی پاراکلینیکی ندارد. در معاینه فشار به زیر پاشنه در ناحیه ایکه به سمت داخل پاشنه نزدیکتر است موجب احساس درد میشود

   درمان درد پاشنه یک درمان طولانی مدت است که نیاز به همکاری زیاد بیمار با پزشک معالج دارد. هدف از درمان عبارتست از

کاهش التهاب و درد در ناحیه پاشنه

دادن فرصت التیام به پارگی های میکروسکوپی در فاشیای پلانتار

اصلاح انعطاف پذیری، قدرت عضلات در ساق و کف پا و بیومکانیک پا

آماده کردن بیمار برای برگشت به فعالیت بدنی روزانه و ورزشی

   درمان این بیماری در اکثر بیماران نیاز به جراحی ندارد. با درمان از هر ده نفر حدود هشت نفر در عرض یک سال خوب میشوند و از هر صد نفری که به این مشکل مبتلا میشوند 95 نفر بدون نیاز به عمل جراحی بهبود میابند. هر چه درمان زودتر شروع شود موثرتر و مفیدتر است.

    قدم اول در درمان یافتن علت زمینه ساز و مساعد کننده برای بروز این بیماری است که پزشک معالج آنها را یافته و تا حد امکان رفع میکند. با این حال اقدامات عمومی وجود دارند که میتوان آنها را در درمان تمامی انواع درد ناشی از فاسئیت پلانتار بکار برد. مهمترین این  اقدامات عبارتند از :


    یکی از اصول درمان فاسئیت پلانتار استفاده از کفی است. کفی ها قطعاتی از جنس پد یا نمد یا پنبه کوبیده شده هستند که در مناطق مختلف کف پا گذاشته میشوند و هدف از آنها باز توزیع مناسب نیروهای وارده به قسمت های مختلف کف پا است تا فشار بطور مناسبی به فاشیای پلانتار وارد شود. از دو نوع کفی برای درمان فاسئیت پلانتار استفاده میشود.این کفی ها با تجویز در کلینیک های ارتوپدی فنی طبق پای فرد طراحی و ساخته می شوند این کفی ها یا در کفش قرا میگیرند و یا اگر از جنس سبکی ساخته شده باشند میتوان آنها را به زیر کف پا چسباند.در صورتیکه امکان چسباندن آنها در زیر پا باشد موثرترند. البته قرار دادن آنها در کفش راحت تر است ولی کفی هایی که معمولا در بازار بصورت آماده در دسترس هستند  استاندارد نبوده و ممکن است اندازه آنها طوری باشد که در داخل کفش شما جفت و جور نشوند و برای پا آسیب رسان باشد.

کفی در زیر قوس کف پا : این کفی ها را درست در زیر قوسی که در وسط و طرف داخل زیر پای شما قرار دارد گذاشته میشوند. هدف از آنها حمایت از قوس کف پا و کاهش فشار به فاشیای پلانتار میباشد.


کفی برای زیر کف پا که در کفش گذاشته میشود


                        کفی هایی که میتوان آنها را به زیر کف پا چسباند

کفی در زیر پاشنه : این کفی ها درست زیر پاشنه پا قرار میگیرند و هدف از آنها اینست که زیر توبرکل پاشنه که بیشترین محل احساس درد است نرم باشد و فشار کمتری به آن قسمت وارد شود.

 کفی ژلاتینی برای زیر پاشنه

 در زیر هر دو پاشنه خود کفی بگذارید حتی اگر یک پاشنه شما درد دارد.

کفش مناسب

 استفاده از کفش هایی که کفی آنها در ناحیه پاشنه نرم و راحت است و کل کفی آن قوسی دارد که زیر کف پا را حمایت میکند مناسب است. کفش های ورزشی مرغوب اغلب این خواص را دارند


    مهمترین اقدام درمانی استراحت است. باید به پا استراحت داد به این معنی که تا مدتی باید کمتر سر پا ایستاد و راه رفت. با هر قدمی که برداشته میشود فاشیای کف پا دچار کشش میشود و التهاب و درد بیشتر میشود. فاشیای پلانتار آزرده شده باید مدتی استراحت کند تا بتواند بتدریج خود را بازسازی کرده به حالت اول برگردد. اگر بیمار راه رفتن را ادامه دهد این فاشیا را بطور مکرر تحت کشش قرار داده و اجازه بهبودی به آن را نمیدهد. پس سعی کنید فعالیت های روزانه ای را که موجب افزایش درد شما میشود را کاهش دهید. روی زمین سخت راه نرفته و ندوید.

   اگر درگیر فعالیت وزشی خاصی هستید که در آن پاشنه پا تحت ضربات و فشار مداوم است باید این فعالیت ورزشی را کم و یا حتی موقتاً قطع کنید.


    پاشنه پا را به مدت 20-15 دقیقه روی یک بطری یخ زده یا کیسه پلاستیکی حاوی تکه های یخ بگذارید. اگر میخواهید اینکار را روزی یکبار انجام دهید بهترین وقت آن قبل از خوابیدن است ولی توصیه میشود سرد کردن پاشنه را روزی 4-3 بار انجام دهید.

استفاده از بطری حاوی یخ برای سرد کردن


استفاده از کیسه پلاستیکی حاوی نخود یخ زده برای سرد کردن کف پا

 گرم کردن پا به تنهایی مفید نیست و ممکن است درد را بدتر کند. میتوانید از گرم کردن و سرد کردن متناوب پا استفاده کنید. در این حال سعی کنید مراحل را با سرد کردن پایان دهید


     انجام برخی نرمش های خاص که عضلات پشت ساق فاشیای پلانتار را تحت کشش ملایم قرار داده و آنها را نرم و قابل انعطاف میکنند در درمان این بیماری بسیار موثرند. این نرمش ها عبارتند از

کشش عضلات پشت ساق

    به طرف یک دیوار بایستید. یک پا را جلوتر از پای دیگر قرار دهید طوریکه یک زانو کمی خم و و زانوی دیگر کاملاً صاف باشد. کف هر دو دست را هم به دیوار جلو تکیه میدهیم. سپس بدون اینکه محل کف پاها روی زمین را تغییر دهیم سعی میکنیم تنه خود را به دیوار نزدیک تر کنیم، زانوی خم شده را بیشتر خم کنیم تا در پایی که زانویش صاف است مچ پا بیشتر خم شود. با این کار عضلات پشت ساق و تاندون آشیل تحت کشش قرار میگیرند. این کار را خیلی به آرامی انجام دهید تا وقتی که یک کشش ملایم را در پشت پا احساس کنید. وضعیت را برای ده ثانیه حفظ کرده و سپس به  آرامی به حالت اول باز گردید. نرمش را 20 مرتبه تکرار کنید.


کشش فاشیای پلانتار

    در حالت نشسته پای مبتلا را روی زانوی سالم قرار میدهیم و پنجه پا را با دست گرفته و به طرف خود میکشیم تا فاشیای کف پا در حالت کشش قرار گیرد. به مدت ده ثانیه این کشش را ادامه داده و سپس به حالت اول باز میگردیم. 20 مرتبه نرمش را انجام میدهیم.

از مهمترین اقدامات درمانی برای بهبود درد پاشنه پا انجام نرمش های کششی است. هدف از انجام این نرمش ها افزایش قابلیت انعطاف فاشیای پلانتار و عضلات پشت ساق و تاندون آشیل است.

بهترین موقع انجام ورزش بلافاصله بعد از بلند شدن از خواب است البته بهتر است این نرمش ها روزی 3-2 بار انجام شوند. 

    توصیه میشود به محض برخاستن از خواب مچ پا ها را ده مرتبه به بالا و پایین حرکت دهید. ماساژ طولی کف پا هم مفید است و میتواند درد را کاهش دهد.

نرمش هایی که برای درمان این بیماری انجام میشوند عبارتند از :

نرمش با توپ

     یک توپ تنیس را زیر کف پا گذاشته و با کف پای خود آنرا غلت دهید. این کا را ابتدا در حالت نشسته انجام دهید و بعد از اینکه در انجام آن متبحر شدید آنرا در حالت سر پا انجام دهید. در حال انجام آن سعی کنید کف پا را با نیروی ملایمی به توپ فشار دهید.


کشش عضلات کاف

    روبروی یک دیوار بایستید و کف هر دو دست را روی دیوار قرار دهید به طوریکه کف دستها در امتداد و سطح شانه ها باشند. پای مشکل دار را یک قدم عقب تر از پای سالم قرار دهید. سعی کنید در تمام طول ورزش کف پای شما روی زمین باشد و پاشنه شما از زمین بلند نشود. کم کم زانوی طرف سالم را خم کرده و تنه خود را پایین بیاورید. بدین ترتیب در عضلات پشت ساق خود احساس کشش میکنید. این وضعیت کشش را 30-15 ثانیه حفظ کرده و دوباره به سر جای اول برگردید. نرمش را 4-2 مرتبه تکرار کنید. هدف از این نرمش کشش دادن عضلات پشت ساق و تاندون آشیل است. این نرمش را روزی 3 بار و هر روز انجام دهید.


کشش با ملحفه

     وسط یک ملحفه را زیر پنجه پا قرار دهید و دو طرف ملحفه را با دو دست خود بگیرید. زانوی خود را کاملا صاف و مستقیم نگه دارید. با دو دست ملحفه را به سمت خود بکشید تا کف پای شما به سمت بالا بیاید. این وضعیت کشش را 30-15 ثانیه حفظ کرده و دوباره به سر جای اول برگردید. نرمش را 4-2 مرتبه تکرار کنید.


کشش عضلات کاف و فاشیای پلانتار

     طبق شکل روی یک پله بایستید. دست های خود را به چیزی تکیه دهید تا نیفتید. اجازه بدهید پاشنه های شما از لبه پله به آهستگی پایین بیایند و در تمام این مدت عضلات پشت ساق خود را شل و ریلاکس نگه دارید. در این حال شما یک احساس کشش را در عضلات پشت ساق و کف پای خود میکنید. این وضعیت کشش را 30-15 ثانیه حفظ کرده و دوباره به سر جای اول برگردید. نرمش را 4-2 مرتبه تکرار کنید.


چین دادن حوله

     در حالی که نشسته اید یک حوله را روی زمین گذاشته و کف پای خود را روی آن قرار دهید. سعی کنید در حالیکه پاشنه شما روی زمین بی حرکت است با انگشتانتان ملحفه را به سوی خودتان چین داده و به عقب بیاورید و سپس برعکس، سعی کنید با انگشتان خود حوله را صاف کنید. بعد از مدتی که به این نرمش عادت کردید بر روی جلو حوله یک وزنه سبک قرار داده و سعی کنید همین نرمش را انجام دهید. با گذاشتن وزنه در واقع انجام دادن نرمش را کمی مشکل تر کرده اید.


برداشتن تیله

سعی کنید با کمک انگشتان پا تیله ها را از روی زمین برداشته و در داخل یک لیوان بیندازید


کاهش وزن

وزن زیاد فشار زیادی را به فاشیای پلانتار وارد میکند. در این بیماری هر کیلوگرم کاهش وزن با ارزش است.

 اسپلینت شبانه

     معمولاً وقتی فرد در شب میخوابد کف پایش به پایین خم شده و این موجب میشود تا فاشیای پلانتار ریلاکس شده و در صبح که فرد از خواب بلند میشود طول آن قدری کوتاه تر شده است و همین امر موجب شدت درد صبحگاهی است. با استفاده از یک آتل یا اسپلینت در هنگام خواب که به پا و ساق بسته میشود مچ پا در حالت 90 درجه نگه داشته شده تا کشش فاشیای پلانتار در حین خواب حفظ شود.این اسپیلنتها توسط متخصص ارتوپدی فنی در کلینیک های توانبخشی  برای فرد ساخته می شوند. این روش گرچه کمی ناراحت کننده است ولی موثر است.


         نمونه ای از یک اسپلینت شبانه

     شوک ویو تراپی Extracorporal shockwave therapy ESWT

  در این روش که به توسط  فیزیوتراپی انجام میشود با تاباندن اشعه اولترا سونیک به ناحیه پاشنه روند ترمیم آسیب های فاشیای پلانتار تسریع میشود. اثر این روش در همه بیماران یکسان نبوده و ثابت شده نیست.

ماساژ درمانی

 گاهی اوقات انجام ماساژ های مناسب برای کاهش کشش و سفتی در کف پا و عضلات پشت ساق موثر واقع میشوند



      گاهی اوقات تپینگ Taping کف پا به توسط فرد خبره میتواند موجب کاهش استرس به فاشیای پلانتار شود. در این مورد مقاله جداگانه ای وجود دارد که میتوانید به آن مراجعه کنید.

 تزریق کورتن

    این روش درمانی تنها در مواردی که درمان های قبلی موثر واقع نشوند انجام میشود. تزریق دارو در محل درد توسط پزشک معالج انجام شود. توجه داشت باشیم که تزریق های مکرر خطرناک بوده و ممکن است بر اثر این تزریقات فاشیای کف پا پاره شده و فرد دچار صافی کف پا و درد مزمن شود. عارضه دیگر این تزریقات از بین رفتن چربی کف پا است.

برای موفق شدن در درمان باید

   درمان هر چه زودتر شروع شود نتیجه آن بهتر است پس به محض شروع علائم باید درمان را شروع کرد.

   بهبودی و از بین رفتن درد ممکن است به چند هفته تا چند ماه زمان نیاز داشته باشد. صبر داشته باشید و درمان ها را ادامه دهید.


مازندران بابل میدان کشوری کنار بیمارستان بهشتی ساختمان رضا

دکتر  علی اوشیب نتاج      متخصص طب فیزیکی و توانبخشی (الکترومیوگرافر)

01112288978     ---------        09357807071

برچسب‌ها: خار پاشنه, درد کف پا, متخصص ارتوپدی, متخصص طب فیزیکی, متخصص روماتیسم
نوشته شده توسط دکتر علی اوشیب نتاج  | لینک ثابت |

بجه شل و ارزش تشخیصی الکترومیوگرافی جمعه بیست و سوم تیر 1391 11:10
بچه شل و ارزش تشخیصی الکترومیوگرافی

Floppy infant علل مختلفی دارد علل مرکزی(مغز نخاع) محیطی (شاخ قدامی عصب مح اتصال عصب و عضله عضله) و بافت همبند و در نهایت benign congenital hypotoniya که تادو سالگی بهبود می یابد بدلیل متفاوت بودن پروگنوز و نحوه درمان لازم است FI  تحت بررسی های تشخیصی قرار گیرد توجه به وجود ضعف عضلانی یا پارالیز DTR وضعیت شناختی اجتماعی دیسمورفیسم و مالفورماسیون های ارگان ها تشنج فاسکولاسیون اختلالات تنفسی بلعی میکروسفالی تاخیر رشدی و ...مهم هستند در این راستا بررسی های تشخیصی ازمایشگاهی ژنتیکی تصویری بیوپسی  و الکترودیاگنوز میتواند در افتراق علل مرکزی از محیطی به ما کمک کند
الکترومیوگرافی جهت بررسی ابجکتیو سیستم اعصاب محیطی مورد استفاده قرار میگیرد و میتواند ضایعات هدایتی اکسونی میلینی و نوروماسکولر جانکشن و فیبر عضلانی را مورد ارزیابی قراردهد.
در علل مرکزی هیپر رفلکسی قدرت نرمال تشنج میکروسفالی و تاخیر رشدی ممکن است مشاهده شود یافته های الکترومیوگرافی نرمال اندک یا غیر اختصاصی است
مطالعات زیادی در  زمینه کاربرد نقش الکترومیوگرافی در سنین اطفال   انجام شده است و مشخص شد که در صورت انجام توسط فرد ماهر دقت بالایی دارد در یک مطالعه که توانایی تشخیصی ان با تشخیس نهایی مقایسه گردید مشخص شد که حدود 98%هماهنگی وجود دارد در گروه نوروژنیک 99.5% میوژنیک 80%  که البته درمورد میوپاتی های مادزادی 50% و در مورد خاص FIتا 92% بود
درکل الکترومیوگرافی در 83% موارد دارای نتایج مطلوب در 15% موارد بعلت ترس و همکاری ضعیف بیمار و مشکلات تکنیکی نامطلوب می باشد و در 2% موارد ارزیابی غیر ممکن بود هرچه بچه سن بالاتری داشته باشد میزان موفقیت و استفاده از قدرت ارادی و ارزیابی واحد حرکتی بهتر است
دکترعلی اوشیب نتاج متخصص طب فیزیکی و توانبخشی  
 (Floppy infant and diagnostic value of electromyography)
1…..Praxis (Bern 1994). 2010 Jun 23;99(13):785-92.1[A clinical approach in neuromuscular diseases in childhood].[Article in German]Ramelli GPHerrmann ULütschg J.
2………………..Rev Med Liege. 2004;59 Suppl 1:190-7.2 [The role of electrodiagnostic studies in the diagnosis of hypotonia in infancy].[Article in French]Renault F.
3……………….Przegl Lek. 2009;66(11):913-9.3 [Usefulness of electromyography in diagnostics of the neuro-muscular diseases]. [Article in Polish]  Kroczka SSteczkowska M,Kaciński M.
4………………Dev Med Child Neurol. 2011 Feb;53(2):120-4. doi: 10.1111/j.1469-8749.2010.03831.x. Epub 2010 Nov 18.Paediatric electromyography in the modern world: a personal view.
Pitt M.Source Department of Clinical Neurophysiology, Great Ormond Street Hospital for Children NHS Trust, London, UK.
5....Journal of Pediatric Neurology; JPN / 2007 hypotonic infant: Clinical approach, The  by Jan, Mohammed M S
6………..Eur Neurol. 2010;64(1):1-8. Epub 2010 Jun 8. Presentation, etiology, diagnosis, and management of camptocormia. Finsterer JStrobl W.

7.........Predictive Value of Electromyography in Diagnosis and Prognosis of the Hypotonic Infant  James W. Russell, MBChB, MRCP Department of Neurology Adel K. Afifi, MD  Department of Neurology, Department of Pediatrics, Department of Anatomy, Faculty of Medicine, University of Iowa, Iowa City, IA  Mark A. Ross, MDDepartment of Neurology

برچسب‌ها: بچه شل, ضعف عضلانی, نوزاد, نوارعصب و عضله, متخصص طب فیزیکی, NCV, EMG
نوشته شده توسط دکتر علی اوشیب نتاج  | لینک ثابت |